Επειδή η σύνδεση του τίτλου με το σκοπό του παρόντος είναι προφανής, θα σταθώ αποκλειστικά στον πρώτο σταθμό του προαναφερθέντος ταξιδιού, ο οποίος περιγράφεται πολύ συχνά και χαρακτηριστικά, ως Κόλαση του Δάντη. Η άκρως λεπτομερής περιγραφή της κολάσεως αναπαριστά στον αναγνώστη την ιδέα της τιμωρίας, ως έναν ανεστραμμένο κώνο που αποτελείται από εννέα διαφορετικούς κύκλους, οι οποίοι στενεύουν όλο ένα και περισσότερο, καθώς κάποιος κινείται προς τα κάτω, αφού ο τελευταίος κύκλος καταλήγει στο κέντρο της Γης. Οι αμαρτίες κατατάσσονται και διακρίνονται σε πράξεις ακράτειας, όπως για παράδειγμα η απληστία και σε πράξεις κακίας ή βίας, οι οποίες αποτελούν και τα βαρύτερα των αμαρτημάτων. Ο σεβασμός του Δάντη απέναντι στην ελληνική πνευματική υπεροχή, τον οδηγεί στο να ξεκινήσει το ταξίδι του με τη συνοδεία του Βιργιλίου, με το διάπλου του Αχέροντος από όπου με τη βοήθεια του Χάροντος θα περάσουν τις πύλες του Άδη, για να περιπλανηθούν στους εννέα κύκλους των αμαρτιών. Στον πρώτο κύκλο απλώς θα συναντήσουν αβάπτιστα μωρά και ενάρετους ειδωλολάτρες, ενώ στο δεύτερο κύκλο τους φιλήδονους, καταδικασμένους να βρίσκονται διαρκώς εν μέσω θυέλλης και ανίκανους να αγγίξουν άλλη ανθρώπινη παρουσία. Στον τρίτο κύκλο κολάζονται οι λαίμαργοι, κατασπαρασσόμενοι από το μυθικό Κέρβερο, ενώ στον τέταρτο κύκλο οι άπληστοι και οι φιλάργυροι καταδικασμένοι να κυλούν μεγάλα βάρη με το στήθος τους. Στη συνέχεια ακολουθεί ο πέμπτος κύκλος, όπου συναντά κανείς τους μνησίκακους εγκλωβισμένους στη λάσπη.
Οι υπόλοιποι κύκλοι εξαιτίας του γεγονότος ότι αποτελούν τόπους μαρτυρίου και τιμωρίας χειρότερων αμαρτημάτων , βρίσκονται εντός του τρομερού κάστρου της κολάσεως, το οποίο και φυλάσσουν εκπεσόντες άγγελοι. Στον έκτο κύκλο, ο Δάντης επηρεασμένος κυρίως από το ιερατικά κατευθυνόμενο πνεύμα της εποχής, τοποθετεί τους αιρετικούς να φλέγονται εντός πύρινων τάφων, ενώ στον έβδομο είναι καταδικασμένοι οι βίαοι απέναντι στους ανθρώπους, στους εαυτούς τους και βέβαια οι βίαοι απέναντι στο Θεό και τη Φύση. Οι δύο τελευταίοι κύκλοι της κολάσεως στοχεύουν στην τιμωρία των ενσυνείδητων πράξεων παραπλανήσεως και για αυτό το λόγο διακρίνονται από τους προηγούμενους κύκλους. Για να φτάσει κανείς σε αυτούς απαιτείται η προσπέλαση ενός βάθρου κι εφόσον τα καταφέρει θα αντικρίσει στον όγδοο κατά σειρά κύκλο φέρουσες τη βαρεία πέτρα του αναθέματος τις ακόλουθες κατηγορίες ανθρώπων.
Οι κόλακες εμβαπτισμένοι σε ακαθαρσίες, οι σιμωνιακοί εντός φλεγόμενων τάφρων κρεμασμένοι από τα πόδια τους, οι μάγοι αναγκασμένοι να κοιτούν προς τα πίσω με τις κεφαλές τους ανεστραμμένες, για να φτάσουμε στους διεφθαρμένους πολιτικούς οι οποίοι τιμωρούνται μέσα σε κοχλάζουσα πίσσα. Ακολουθούν οι υποκριτές, οι εκουσίως κακοί σύμβουλοι, οι κλέφτες και οι παραχαράκτες πληγωμένοι από δυσβάσταχτες ασθένειες. Τελευταίος σταθμός, ο ένατος κύκλος της κολάσεως. Εδώ βρίσκουν την τιμωρία οι προδότες, καταδικασμένοι να βρίσκονται μέχρι το πρόσωπο μέσα σε μία παγωμένη λίμνη. Πρόκειται για τους προδότες συγγενών και φίλων, για τους προδότες των ευεργετών τους και τέλος για τους προδότες της Πατρίδος οι οποίοι κολάζονται αιωνίως.
Τα συμπεράσματα και οι εκάστοτε κρίσεις αφορούν τον κάθε αναγνώστη ατομικά. Το ερώτημα που εγώ επιθυμώ να θέσω είναι το εξής: Οι εγχώριοι πολιτικάντηδες (των τελευταίων δεκαετιών) στη συντριπτική τους πλειοψηφία σε ποιον από όλους τους κύκλους θα έπρεπε να πρωτοτοποθετηθούν, αφού πολλές φορές συνδυάζουν αρκετά από τα προαναφερθέντα αμαρτήματα; Πράγματι, θα ήταν ικανοί μέσα στη γενικότερη εσκεμμένη και μη, ανικανότητά τους, να συγχύσουν ακόμη και το Δάντη, ο οποίος εάν είχε την ατυχία να τους γνωρίσει, υποταγμένος κι αυτός στη μοίρα όσων τους συναναστράφηκαν, θα παρέδιδε αναμφίβολα την πένα του, δηλώνοντας ανήμπορος να περιγράψει το παράλογο!
Χρυσοβαλάντης Αλεξόπουλος
Βουλευτής Λάρισας
Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή
